antyk grecko-rzymski
0 64 cartonașe martyna_505
| Întrebare | Răspuns | |||
|---|---|---|---|---|
|
antiquus, 3500pne-476ne
|
||||
|
naśladownictwo rzeczywistości przez sztukę, Arystoteles
|
||||
|
wielobóstwo
|
||||
|
człowiek w centrum zainteresowania
|
||||
|
piękny i dobry
|
||||
|
taki jak pierwotny
|
||||
|
phileo sophia, umiłowanie mądrości, nauka o podstawowych pytaniach
|
||||
|
najważniejsza jest cnota, uniezależnienie od okoliczności, zapanowanie nad sobą, Zenon z Kition
|
||||
|
Carpe Diem, przyjemność prowadzi do szczęścia, życie szczęśliwe tożsame z życiem moralnym, Epikur z Samos
|
||||
|
najważniejsza jest cnota, wyzwolenie od własnych pożądań, wolność od rzeczy zewnętrznych i norm społecznych, nazywali siebie pasmi, Diogenes z Synopy
|
||||
|
umysł ludzki nie jest w stanie pojąć wszystkiego, wątpienie we wszystko, Pyrron z Elidy
|
||||
|
podstawowa zasada/substancja przez filozofów
|
||||
|
virtus, cel dążeń każdego człowieka, doskonałość
|
||||
|
surowe grube kolumny, zwężały się u góry
|
||||
|
lekkie i ozdobne, zdobione spiralami i żłobieniami
|
||||
|
kolumny zdobione liśćmi akantu
|
||||
|
idealne ludzkie ciało, dyskobol, zeus olimpijski
|
||||
|
realistyczny obraz człowieka
|
||||
|
sztuka pięknego mówienia
|
||||
|
uczyć, zachwycać, poruszać
|
||||
|
mit to opowieść sakralna tłumacząca świat
|
||||
|
sfera święta i świecka, wysoka i niska
|
||||
|
powtarzający się motyw literacki
|
||||
|
pieśniarz, pieśń
|
||||
|
główny gatunek epicki, jego cechy to: historyczne tło wydarzeń, akcja w momencie przełomowym, paralelizm fabularny, bohater jednostkowy i zbiorowy, retardacja, inwokacja, porównanie homeryckie, epitety stałe
|
||||
|
rytm wiersza do głośnej recytacji, ma 6 stóp rytmicznych, daktyl i spondej
|
||||
|
człowiek wędrowiec
|
||||
|
sztuka poetycka
|
||||
|
przedstawiciel liryki rzymskiej
|
||||
|
krytyczne, piętnowano w nich ludzkie błędy i słabości
|
||||
|
filozoficzny, moralistyczny
|
||||
|
wyznanie życiowe
|
||||
|
"carmina", carmen, meliczne, w stylu podniosłym i uroczystym
|
||||
|
umiar
|
||||
|
motyw nieśmiertelności poezji
|
||||
|
sztuka miłości
|
||||
|
safona, miłosna poezja, strofa-safika
|
||||
|
tryteusz, poezja wojenna, patriotyczna
|
||||
|
żartobliwe przedstawienie życia, biesiady, wina i miłości
|
||||
|
nie wszystek umrę
|
||||
|
przewodnik, informator, poradnik
|
||||
|
znawca/miłośnik teatru
|
||||
|
miejskie, w czasie wiosennej równonocy
|
||||
|
święto winobrania, wesołe, ludowe, wiejskie
|
||||
|
tragos, pieśń kozła, rozmowa przewodnika chóru (koryfeusza) z chórem.
|
||||
|
komos, pieśń dionizyjskich dożynek, prosta akcja, karykaturalni bohaterowie, dopuszczalna improwizacja
|
||||
|
pół komedia, pół patos (wzniosłość), stałe umowne postacie, półzwierzęcy chór pod przewodnictwem sylena
|
||||
|
theatron - widownia, orchestra - miejsce chóru, proskenion - scena, skene - budynek będący zapleczem teatru, parodos - przejście na orchestre i widownie
|
||||
|
syrma - powiększający sylwetkę jaskrawy strój, koturny - buty na wysokiej podeszwie, maska - zastygła w emocji, utubalniała (wzmacniała) głos, onkos - peruka
|
||||
|
utwory najbliższe formie obrzędowej, bardziej liryczne niż dramatyczne, wprowadził drugiego aktora
|
||||
|
dramatyczność akcji, 3 aktor, wprowadził postać kobiety, antygona
|
||||
|
psychologia postaci, ograniczenie roli chóru, kobiety są bohaterkami tragedii
|
||||
|
jedność miejsca, czasu i akcji, 24h, jedno miejsce, jeden wątek
|
||||
|
na scenie mogą być maksymalnie trzej aktorzy
|
||||
|
los, przeznaczenie, z góry przeznaczone przez bogów
|
||||
|
oczyszczenie, stan litości i trwogi oglądającego
|
||||
|
komentuje i dopowiada treść dramatu
|
||||
|
splot tragicznych wydarzeń prowadzących do katastrofy wybitnej szlachetnej jednostki
|
||||
|
jednostka szlachetna, występuje w imie wielkich ideałów
|
||||
|
konflikt dwóch równorzędnych racji, sytuacja bez dobrego wyjścia
|
||||
|
katharsis, emocje doświadczane przez widza w teatrze antycznym, litość do bohatera, trwoga bo każdego może coś takiego spotkać
|
||||
|
pycha, duma bohatera, ukarana przez bogów
|
||||
|
przewrotność losu, pozornie pozwala uciec od przeznaczenia, zbliżając do niego coraz bardziej
|
||||
|
bóg z maszyny, nagle pojawiający się bóg, rozwiązujący konflikt
|
||||
