dermatologia: budowa skóry

 0    110 cartonașe    gabrielastudnicka
descarcă mp3 printează joacă Testează-te
 
Întrebare Răspuns
Warstwy skóry (po łac. i pol.)
începe să înveți
1. naskórek (epidermis) 2. skóra właściwa (corium, dermis) 3. tkanka podskórna
Co pokrywa powierzchnię skóry
începe să înveți
płaszcz lipidowy (zawiesianą w/o i o/w) i złuszczoną keratyną
pochodzenie naskórka (epidermis)
începe să înveți
ektodermalne
Wymień warstwy naskórka (epidermis) po polsku
începe să înveți
podstawna, kolczysta, ziarnista, pośrednia, rogowa
Warstwy naskórna po łacinie
începe să înveți
s. basale, s. spinosum, s. granulosum, s. intermediale, s. corneum
Warstwa podstawna
începe să înveți
kom. wydłużone, silnie zasadochłonne jądra, najobficiej występujące figury podziału, prekursory kreatyny
Wymień prekursory kreatyny
începe să înveți
tonofibryle i cytokreatyna
Jakie komórki budują warstwę podstawną
începe să înveți
kom. naskórka, melanocyty, kom. Langerhansa, kom. Merkla
Kom. Merkla
începe să înveți
szczególnego typu keratynocyty, wykazujące czynność neuroendokrynalną
desmosomy
începe să înveți
uwypuklenia bł. kom. przylegających do siebie komórek, oraz E-kadheryn, będących cząsteczkami kontaktu międzykom.
Wymień rodzaje połączeń międzykom. warstry podstawnej
începe să înveți
desmosomy, hemidesmosomy i integryny (transmembralne cz. adhezyjne)
Warstwa kolczysta
începe să înveți
to kilka rzędów wielobocznych kom., ulegających spłaszczeniu w kierunku powierzchni skóry+ sub. mukopolisacharydowo-białkowa(desmogleina)
Strefa Malphigi
începe să înveți
w. podstawna + kolczysta; powyżej niej odbywa się procs terminalnej keratynizacji
Warstwa ziarnista
începe să înveți
to kiilka szeregów wrzecionowatych kom. o spłaszczonych jądrach, wypełnionych silnie zasadochłonnymi ziarnami keratohialiny.
Ziarna keratohialiny
începe să înveți
obecne w kom. w. ziarnistej stanowią produkt pośredni w procesie wytwarzania białka keratynowego.
Warstwa pośrednia
începe să înveți
to wąskie pasmo leżące ponad w. ziarnistą, a dające się odróżnić od pozostałej w. rogowej jedynie na podst. barwień histochem./ w mikroskopie elektronowym. Ma ona duże znaczenie w zaburzeniach rogowacenia.
warstwa rogowa
începe să înveți
spłaszczone kom. pozbawione jąder, przylegające do siebie w dolnych warstwach, a luźno ułożone na powierzchni i ulegają złuszczaniu (s. disjunctum)
Funkcja białek keratynowych warstwy rogowej
începe să înveți
wiązanie wody, co nadaje elastyczność, razem z płaszczem lipidowym reg. wchłanianie i przepuszczanie do skóry sub. rozp. w wodzie i tłuszczach
turn over- definicja
începe să înveți
czas przejścia keratynocytu z w. podstawnej do rogowej
Wartość turn -over
începe să înveți
26-28 dni, przy czym połowa tego okresu przypada na warstwę Malpighiego, a połowa na warstwę rogową.
Które cytokeratyny występują naturalnie w naskórku
începe să înveți
CK 1,5,10,11,14,15
Ck występujące w w. suprabazalnej
începe să înveți
Ck 1, 10
Ck występująca tylko w w. podstawnej
începe să înveți
Ck 5
Funkcja TGF-beta w naskórku
începe să înveți
kontroluje proces proliferacji i różnicowania keratynocytów
Markery terminalnie zróżnicowanych keratynocytów (korneocytów)
începe să înveți
filagryna, inwolukryna, lorikryna
Filagryna
începe să înveți
białko wiążące filamenty pośrednie (agreguje filamenty Ck stanowiąc z nią rdzeń keratynocytu) i marker terminalnego równicowania korneocytów
Inwolukryna
începe să înveți
involucrinprekursor nierozp. białek tworzących "kopertę" keratynoctu warstwy rogowej
Jaka jest ostatnia sub. syntetyzowaną przez keratynocyt w procesie różnicowania?
începe să înveți
lorikryna
Lorikryna
începe să înveți
Główne białko budujące "kopertę" keratynocytu. W 77% składa się z glicyny i seryny, ostatnie białko syntezowane przez keratynocyty
kom. Langerhansa
începe să înveți
kom. dendrytyczne naskórka (makrofagi poch. szpikowego), prezentują Ag limf. Tprzez co biorą udział w r. nadwrażliwości późnej
Ważne receptory na kom. Langerhansa
începe să înveți
rec. dla fr. Fc gamma i frakcji dopełniacza C3, Ag klasy II tj. HlA- DR, Ag T3
SALT- rozwiń
începe să înveți
tkanka limfatyczna związana ze skórą (ang. skin associated lymphoid tissue)
SALT- komórki wchodzące w jej skład
începe să înveți
Komórki Langerhansa, keratynocyty i wykazujące epidermotropizm immuno- kompetentne limfocyty T
Rola keratynocytów w odp. immunologicznej skóry:
începe să înveți
Produkcji wielu cytokin, mających właściwości immunoregulacyjne tj.: IL-1, 3, -6, 8 oraz TNF, a pobudzone: IFN A i B, TGF A i B, FGF, PDGF
W jakich chorobach dochodzi do ekspresji HLA- DR na keratynocytach
începe să înveți
lupus erythematosus, lichen planus, psoriasis, contact dermatitis,
Melanocyty
începe să înveți
kom. poch. z grzebienia nerwowego, syntezują melaninę, w barwieniu H+E widoczne w w. podstawnej jako kom. jasne, marker to Ag S-100, nie mają desmosomów
Szlak syntezy melaniny
începe să înveți
tyrozyna-(tyrozynaza)-> L-dopa --> dopachinon --> melanina
Jak można uwidocznić melanocyty?
începe să înveți
r. L-dopa i barwienie solami srebra
Co pozwala zbadać aktywność tyrozynazy w melanocytach?
începe să înveți
reakcja L-dopy
Czynniki działające uczynniająco na melanogenezę
începe să înveți
prom. pozafioletowe, stan zap., metale i metaloidy, MSH?, h. tarczycy i płciowe (estrogen)
Czynniki wpływające hamująco na melanogenezę
începe să înveți
h. kory nadnerczy, wit.tj. C,
Składowe błony podstawej
începe să înveți
blaszka jasna (lamina lucida), blaszka ciemna (lamina densa), strefa pod bl. ciemną (sublamina densa)
lamina lucida (bl. jasna)-
începe să înveți
laminina, kompleks białkowy (230 i 180 kD) związany z półdesmosomami keratynocytów warstwy podstawnej
lamainina
începe să înveți
skł. l. lucida, glikoproteina zbudowana z 3x łańcuch A i 1x łańcuch B, m-ce wiązania dla: kolagenu IV, proteoglikanami, rec. komórek
Główne składniki lamina densa
începe să înveți
kolagen typu IV, nie scharakteryzowany antygen kolagenowy KF-1 oraz proteoglikany, zawierające głównie siarczan heparanu.
Strefa pod blaszką ciemną (sublamina densa)
începe să înveți
składa się z włókien zakotwiczających (anchoring fibres), zbudowanych z kolagenu typu VII, dzięki którym utrzymywana jest łączność pomiędzy naskórkiem a skórą właściwą.
Rola integryn (VLA) keratynocytów w przyleganiu naskórka do skóry właściwej
începe să înveți
są receptorami dla skł. macierzy zewnątrzkomórkowej, np. kolagenu (VLA 2), lamininy (VLA 6), fibronektyny (VLA 5), epiligryny (VLA 3).
Skóra właściwa
începe să înveți
pochodzenie mezodermalne, podzielona na w. brodawkowatą (stratum papillare), siateczkowatą (stratum reticulare)
Co buduje warstwę brodawkowatą
începe să înveți
brodawki, zawierające liczne drobne naczynia krwionośne.
Warstwa siateczkowatą
începe să înveți
obejmuje głębsze warstwy aż do tkanki podskórnej, różniącą się bardziej zbitym charakterem kolagenu.
Co wchodzi w skład skóry właściwej
începe să înveți
Zbudowana jest z włókien tkanki łącznej, zawiera komórki łącznotkankowe, naczynia krwionośne, zakończenia nerwowe i przydatki skóry.
Co buduje podścielisko łącznotkankowe skóry właściwej
începe să înveți
wł. kolagenowe, retikulowe i sprężyste+ mukopolisacharydy (kw. chondroitynosiarkowy, kw. hialuronowy, kompleksy polisacharydowo- białkowe)
Kolagen którego typu stanowi podstawową składową podścieliska łącznotkankowego skóry właściwej
începe să înveți
kolagen I i III
Jakie białka budują głównie bł. naczyń i bł podstawnej naskórka
începe să înveți
kolagen IV i laminina
Jakie procesy zachodzą w skórze właściwej w procesie starzenia
începe să înveți
wł. sprężyste ulegają zwyrodnieniu i zbijają się wraz z wł. kolagenowymi w bezpostaciową masę, ↓ synteza kolagenu i proteoglikanów, upośledzenie angiogenzy
Wymień kom. tkanki łącznej występujące w skórze właściwej
începe să înveți
fibrocyty i fibroblasty, histiocyty, kom. tuczne, poj. kom. krwi (limfocyty)
Tkanka podskórna
începe să înveți
składa się ze zrazików tłuszczowych przedzielonych zbitą tk. łączną włóknistą. W przestrzeniach międzyzrazikowych tk. podskórnej zawarte są części wydzielnicze gg. potowych oraz naczynia krwionośne, wł. i upostaciowane zakończenia nerwowe.
ukł. naczyniowy skóry
începe să înveți
naczynia skóry tworzą głęboki splot naczyniowy na granicy skóry właściwej i tkanki podskórnej oraz powierzchniowy splot podbrodawkowy.
Co zaopatruje splot brodawkowaty?
începe să înveți
brodawki skórne do samego naskórka
Jak odżywiany jest naskórek
începe să înveți
poprzez krążenie limfy, naczynia krwionośne nie wnikają do niego
Jakie elementy budują układ naczyniowy skóry
începe să înveți
naczynia włosowate (kapilary), przedwłosowate (prekapilarów) oraz naczyń żylnych i tętniczych
Jak unaczynione są przydatki?
începe să înveți
mieszki włosowe i gg. potowe: naczynia krwionośne tworzą oddzielne sploty. Na podkreślenie zasługuje, że górna część mieszków włosowych jest zaopatrywana przez inne naczynia niż część dolna.
Jak wygląda unaczynienie limfatyczne skóry?
începe să înveți
zaczyna się w warstwie brodawkowej skóry i łączy się w sieć poniżej tej warstwy. W tkance podskórnej występuje druga sieć naczyń limfatycznych, zbierających chłonkę z okolicy gruczołów potowych, łojowych i mieszków włosowych.
Unerwienie skóry
începe să înveți
wolne zakończenia nerwowe i upostaciowione, spełniające rolę receptorową
Wymień upostaciowione zakończenia nerwowe skóry
începe să înveți
Vatera- Paciniego, Meissnera, Krausego, Ruffiniego
Wolne zakończenia nerwowe- zakres unerwienia
începe să înveți
wnikają do naskórka, oplatają przydatki, wnikają do mięśniówki naczyń
ciałka Meissnera
începe să înveți
upostaciowine zakończenia nerwowe bardziej wrażliwe na dotyk,
ciałka Paciniego
începe să înveți
upostaciowione zakończenia nerwowe położone głęboko, b. wrażliwe na ucisk.
sub. wydzielane przez włókna nerwowe
începe să înveți
substancja P, somatostatyna, hormon stymulujący melanocyty MSH-gamma
Rola sub. wydzieanych przez wł. nerwowe
începe să înveți
przekazywanie syg. w ukł. nerwowym, reg. przekazywanie czucia bólu, kurczliwość naczyń krwionśnych, rozszerzenie naczyń i uwalnianie histaminy z kom. tucznych
time over bł. śluzowych otworów naturalnych
începe să înveți
5 dni
jakie gruczoły występują w obrębie bł. śluzowych otworów naturalnych?
începe să înveți
g. śluzowe, *gg. łojowe przemieszczone (glandulae sebaceae heterotopicae)
gg. łojowe
începe să înveți
holokrynowe, uchodzą poniżej lejka włosa lub bezpośrednio na pow. skóry, łój wydzielanie łoju wspomagane przez skórcz mm. przyłośnych
Czynniki nasilające produkcję łoju
începe să înveți
testosteron, progesteron, gg. kory nadnerczy
Wpływ testosteronu i progesteronu na gg. łojowe
începe să înveți
powodują przerost gruczołów łojowych i ich wzmożone wydzielanie,
Czynniki hamujące produkcję łoju
începe să înveți
estrogeny i antyandrogeny (np. octan cyproteronu)
Jakie typy gg. potowych występują
începe să înveți
ekrynowe i apokrynowe
Lokalizacja gruczołów potowych ekrynowych
începe să înveți
cała powierzchnia skóry
Lokalizacja gruczołów potowych apokrynowych
începe să înveți
związane są z mieszkami włosowymi i występujące głównie w okolicach pachowych, płciowych, odbytu, brodawek sutkowych oraz powiek.
Budowa gg. potowego ekrynowego
începe să înveți
części wydzielniczej, przewodu wyprowadzającego i ujścia w naskórku.
Budowa gg. potowego apokrynowego
începe să înveți
części wydzielniczej, przewodu wyprowadzającego i ujścia w kanale włosowym lub naskórku.
Gg. potowe ekrynowe
începe să înveți
regulacja cieplna, ↑ wydz. potu przy temp. otoczenia >31 st., lub nadmiernego wytwarzania ciepła ustroju
Skład potu
începe să înveți
bardzo rozcieńczony roztwór soli, zawierający min. związki mineralne (potas, wapń, magnez, żelazo), a także mocznik, kwas mlekowy, węglowodany, lipidy i in.
Przykłady i wpływ środków cholinergicznych na wydzielanie potu
începe să înveți
(acetylocholina, pilokarpina) pobudzają je,
Przykłady i wpływ środków przeciwcholinergicznych na wydzielanie potu
începe să înveți
atropina, hamuje je
Różnica w kontroli unerwienia gg. apokrynowych i ekrynowych
începe să înveți
apokrynowe są reg. przez wł. adrenergiczne, a gg. ekrynowe przez wł. cholinergiczne
Części z których zbudowany jest mieszek włosowy
începe să înveți
cz. nabłonkowa=macierz i cz. łącznotkankowa
Cz. nabłonkowa mieszka włosowego/ macierz
începe să înveți
powstaje w wyniku rogowacenia łodygi włosa i tworzy pochewkę włosa dochodząc aż do pow. skóry
Cz. łącznotkankowa mieszka włosowego
începe să înveți
głównie jest to brodawka włosa, zaopatrzona w naczynia krwionośne i nerwy, która jest ściśle związana z macierzą.
Jaki jest cykl rozwojowy włosów u człowieka
începe să înveți
niezsynchronizowany tj. w danym czasie poszczególne mieszki włosowe znajdują się w różnej fazie cyklu
Anagen
începe să înveți
okres wzrostu włosa, trwa 3-6 lat, 80-85% włosów w tej fazie
1. faza anagenu
începe să înveți
1. tworzenie zawiązka włosa
2. faza anagenu
începe să înveți
tworzenie się opuszki i brodawki włosa
3. faza anagenu
începe să înveți
tworzenie się komórek macierzy włosa
4. faza anagenu
începe să înveți
włos rośnie do ujścia gg. łojowego
5. faza anagenu
începe să înveți
włos rośnie do powierzchni naskórka
6. faza anagenu
începe să înveți
włos przebija się na zewnątrz
Cechy włosa anagenowego
începe să înveți
dobrze wykształcona opuszka
opuszka włosa to
începe să înveți
dolna rozszerzona część mieszka, zawierająca macierz włosa, tj. najszybciej dzielące się komórki nabłonka.
Katagen
începe să înveți
faza inwolucyjna trwa ok. 2 tyg. od 0,5 do 1% włosów znajduje się w tej fazie
Cechy włosa katagenowego
începe să înveți
opuszka stopniowo zanika i ulega postępującemu rogowaceniu z przesunięciem ku górze, w wyniku czego tworzy się charakterystyczna kolba, złożona z niezróżnicowanych i zrogowaciałych kom., z których w okresie anagenu powstanie nowa opuszka.
telogen
începe să înveți
faza spoczynku, trwa 2-4 miesiące, 10-20% włosów znajduje się w tej fazie
Cechy włosa telogenowego
începe să înveți
górna część mieszka jest zachowana, natomiast zrogowaciały korzeń włosa leży bliżej powierzchni, na poziomie mięśnia przywłośnego, tworząc tzw. kolbę.
jakie typy włosów wyróżniamy?
începe să înveți
włosy meszkowe, brwi i rzęsy, włosy okolic płciowych oraz skóry owłosionej głowy.
Wpływ androgenów na wzrost włosów
începe să înveți
stymulują wzrost włosów okolic płciowych i brody, a hamują wzrost włosów skóry owłosionej głowy u osób genetycznie predyspono- wanych do łysienia męskiego.
Składowe budujące paznokieć
începe să înveți
macierz paznokcia (matrix), zrogowaciała płytka paznokciowa, pod którą znajduje się łożysko łącznotkankowe oraz hyponychium
Macierz pznokcia
începe să înveți
dosiebna cz. łożyska leżąca pod wałem paznokciowm i jest miejscem wzrostu płytki paznokciowej
Obrąbek naskórkowy, czyli „skórka"
începe să înveți
(cuticula, eponychium), pokrywa płytkę od strony wału i chroni ją przed urazami.
Luna
începe să înveți
zbielenie w kształcie księżyca leżące w proksymalnej cz. płytki, przylega do eponychium
Ile wynosi wzrost płytki paznokciowej
începe să înveți
2 mm/ miesiąc

Trebuie să te autentifici pentru a posta un comentariu.